Imperative mood
İngilizce’de olumlu emir cümlesi kurulmak istendiğinde, ikinci ve üçüncü tekil şahıs ile fiilin yalın hali kullanılır. Doğrudan bir ya da fazla kişiye yönlendirme yapar, nesneyi açıklamaz.
Come with me!
Think about it.
Bazen emir cümlesi “do” eklenerek güçlendirilir, fiilin hemen öncesine eklenir.
Do sit down!
Emir cümlesinde ikinci tekil şahıs ya da çoğul şahısla olumsuz cümle şu şekilde kurulur:
Do no / Don’t + fiilin yalın hali.
Do not go on your own! It might be dangerous for you.
Don’t touch! It is hot.
Imperative mood’un kullanım alanları
- Emir vermek ve yasakları açıklamak.
Stand up, everyone!
Do not cross the street if the light is red.
- Talimat vermek.
Turn right at the traffic lights, then go straight on.
Do not use a pen, use a pencil.
- Ricada bulunmak (“Please” ya da “will you” eklenerek, kibar şekilde).
Take this book to the library, will you?
Lend me your bike, please!
- Birini bir şeye davet etmek.
Come to my house after school, so we can study better.
- Tavsiye vermek.
Eat more vegetables. They are good and healthy for you.
- Teklifte bulunmak.
Have a biscuit!
- Birine bir dilekte bulunmak.
Have a nice day!
Enjoy your holiday!
Birinci çoğul şahıs ile olumlu emir cümlesi şu şekilde kurulur:
Let’s + fiilin yalın hali.
Let’s start reading.
Let’s sing a song.
Birinci çoğul şahıs ile olumsuz emir cümlesi şu şekilde kurulur:
Let’s + not + fiilin yalın hali.
Let’s not run. We still have plenty of time.
Emir yapısının birinci çoğul formu genelde öneride bulunmak için kullanılır.
Let’s fo for a walk.
Let’s meet at the park at 4 o’clock.
Let’s buy this jacket. It is cheaper than the blue one.
Ayrıca, üçüncü kişi için de kullanılan farklı bir emir yapısı daha vardır:
Let + direct object + fiilin yalın hali.
Let him / her go!
Let them go!
https://youtu.be/dH-2BFaAM3Y